قیمت عجیب یخچال ساید بای ساید در بازار!
۱۳:۴۴ | ۱۴۰۵/۰۲/۲۱
جهش قیمت لوازم خانگی باعث شده خرابی یک وسیله ساده به قیمت چند ماه هزینه زندگی برای خانوارها تمام شود.
به گزارش اکو آنلاین:بازار لوازم خانگی در ماههای اخیر، یکی از بیثباتترین و پرنوسانترین دورههای خود را تجربه میکند؛ بازاری که تا همین چند سال پیش محل خریدهای روزمره و حتی حاشیهای طبقه متوسط بود، حالا به فضایی تبدیل شده که هر خرید در آن نیازمند محاسبه، تردید و گاه انصراف است.
قیمتها نهتنها افزایش یافتهاند، بلکه رفتارشان به بازارهای دارایی شبیه شده است؛ شبیه دلار و سکه، با تغییرات پیدرپی و گاه ساعتی.
در چنین شرایطی، یک پرسش ساده به مسئلهای جدی تبدیل شده است؛ «اگر یکی از لوازم ضروری خانه خراب شود و قابل تعمیر نباشد، یک خانوار باید چه میزان از درآمد خود را صرف جایگزینی آن کند؟»
این قیمتها مربوط به کالاهای پرفروش بازار است؛ یعنی مدلهایی که عموماً در دسته ارزان یا میانرده (بسیاری مونتاژی) قرار میگیرند و بهنوعی نشاندهنده «قدرت خرید فعلی» مصرفکنندگان هستند. در سطوح بالاتر، قیمتها بهمراتب بیشتر است، اما عملاً تقاضای قابل توجهی برای آنها وجود ندارد.
وقتی یک خرابی ساده، معادل یک ماه یا چند ماه هزینه زندگی میشود
با در نظر گرفتن عدد ۴۳ میلیون تومان بهعنوان میانگین سبد معیشت خانوار (و تقریباً معادل خط فقر ۴۲ میلیون تومان)، میتوان تصویر دقیقتری از فشار این قیمتها به دست آورد.
اگر یک یخچال ساده و کوچک خراب و غیرقابل استفاده شود، خانوار باید بین حدود یک تا یکونیم برابر کل هزینه ماهانه خود را صرف خرید و جایگزینی آن کند. در مورد یخچال فریزر، این عدد به حدود ۱.۵ تا نزدیک ۳ برابر میرسد و برای یک یخچال ساید بای ساید، هزینه میتواند معادل ۴ تا بیش از ۶ ماه کل سبد معیشت خانوار باشد.
ماشین لباسشویی، که یک کالای کاملاً ضروری محسوب میشود، بین حدود ۱ تا نزدیک ۲ برابر این شاخص هزینه دارد. ماشین ظرفشویی، که زمانی بهعنوان کالای نیمهلوکس شناخته میشد، اکنون بین ۲ تا بیش از ۲.۳ برابر هزینه ماهانه خانوار قیمت دارد.
حتی کالاهای کوچکتر نیز از این قاعده مستثنی نیستند. یک اتوی ساده میتواند تا حدود یکسوم درآمد ماهانه خانوار باشد. جاروبرقی در مواردی به نزدیک نصف هزینه یک ماه زندگی میرسد. همین نسبتها نشان میدهد که حتی خرابی یک وسیله نسبتاً ساده نیز میتواند تعادل مالی یک خانواده را برهم بزند.
تعمیر؛ انتخابی اجباری که ارزان هم نیست
در چنین شرایطی، بسیاری از خانوارها بهجای خرید، به تعمیر روی میآورند. اما این مسیر نیز چندان هموار نیست. هزینه تعمیر لوازم خانگی کوچک، بهگفته تعمیرکاران، از حدود ۲ تا ۵ میلیون تومان آغاز میشود و در مواردی مثل یخچال و ماشین لباسشویی تا 30 میلیون و بسیار بالاتر هم میرود.
در عمل، خانوارها وارد یک محاسبه پیچیده میشوند: آیا تعمیر وسیلهای قدیمی، با هزینهای چند میلیونی و بدون تضمین دوام، منطقیتر است یا خرید یک کالای جدید با قیمتی چند ده میلیونی؟ پاسخ بستگی به توان خرید خانوار در آن ماه دارد.
خرید قسطی؛ راهحل یا تعویق بحران؟
گزینه دیگر، خرید قسطی و چکی است؛ مسیری که بهویژه برای طبقه متوسط به یک راهکار رایج تبدیل شده است. اما این روش نیز عملاً به معنای انتقال فشار به آینده است. خانواری که امروز برای خرید یک یخچال یا ماشین لباسشویی وارد تعهدات چندماهه یا حتی یکساله میشود، باید بخش قابل توجهی از درآمد آینده خود را پیشاپیش هزینه کند.
در این میان، شکاف میان درآمد و هزینه بیش از پیش نمایان میشود. کارگری با حقوق حدود ۱۶ میلیون تومان، چگونه میتواند کالایی مانند یک یخچال ۴۰ تا ۶۰ میلیونی تهیه کند؟ حتی در سادهترین حالت، این خرید معادل چندین ماه کل درآمد اوست، آن هم بدون در نظر گرفتن سایر هزینههای زندگی.
قیمتها نهتنها افزایش یافتهاند، بلکه رفتارشان به بازارهای دارایی شبیه شده است؛ شبیه دلار و سکه، با تغییرات پیدرپی و گاه ساعتی.
در چنین شرایطی، یک پرسش ساده به مسئلهای جدی تبدیل شده است؛ «اگر یکی از لوازم ضروری خانه خراب شود و قابل تعمیر نباشد، یک خانوار باید چه میزان از درآمد خود را صرف جایگزینی آن کند؟»
این قیمتها مربوط به کالاهای پرفروش بازار است؛ یعنی مدلهایی که عموماً در دسته ارزان یا میانرده (بسیاری مونتاژی) قرار میگیرند و بهنوعی نشاندهنده «قدرت خرید فعلی» مصرفکنندگان هستند. در سطوح بالاتر، قیمتها بهمراتب بیشتر است، اما عملاً تقاضای قابل توجهی برای آنها وجود ندارد.
وقتی یک خرابی ساده، معادل یک ماه یا چند ماه هزینه زندگی میشود
با در نظر گرفتن عدد ۴۳ میلیون تومان بهعنوان میانگین سبد معیشت خانوار (و تقریباً معادل خط فقر ۴۲ میلیون تومان)، میتوان تصویر دقیقتری از فشار این قیمتها به دست آورد.
اگر یک یخچال ساده و کوچک خراب و غیرقابل استفاده شود، خانوار باید بین حدود یک تا یکونیم برابر کل هزینه ماهانه خود را صرف خرید و جایگزینی آن کند. در مورد یخچال فریزر، این عدد به حدود ۱.۵ تا نزدیک ۳ برابر میرسد و برای یک یخچال ساید بای ساید، هزینه میتواند معادل ۴ تا بیش از ۶ ماه کل سبد معیشت خانوار باشد.
ماشین لباسشویی، که یک کالای کاملاً ضروری محسوب میشود، بین حدود ۱ تا نزدیک ۲ برابر این شاخص هزینه دارد. ماشین ظرفشویی، که زمانی بهعنوان کالای نیمهلوکس شناخته میشد، اکنون بین ۲ تا بیش از ۲.۳ برابر هزینه ماهانه خانوار قیمت دارد.
حتی کالاهای کوچکتر نیز از این قاعده مستثنی نیستند. یک اتوی ساده میتواند تا حدود یکسوم درآمد ماهانه خانوار باشد. جاروبرقی در مواردی به نزدیک نصف هزینه یک ماه زندگی میرسد. همین نسبتها نشان میدهد که حتی خرابی یک وسیله نسبتاً ساده نیز میتواند تعادل مالی یک خانواده را برهم بزند.
تعمیر؛ انتخابی اجباری که ارزان هم نیست
در چنین شرایطی، بسیاری از خانوارها بهجای خرید، به تعمیر روی میآورند. اما این مسیر نیز چندان هموار نیست. هزینه تعمیر لوازم خانگی کوچک، بهگفته تعمیرکاران، از حدود ۲ تا ۵ میلیون تومان آغاز میشود و در مواردی مثل یخچال و ماشین لباسشویی تا 30 میلیون و بسیار بالاتر هم میرود.
در عمل، خانوارها وارد یک محاسبه پیچیده میشوند: آیا تعمیر وسیلهای قدیمی، با هزینهای چند میلیونی و بدون تضمین دوام، منطقیتر است یا خرید یک کالای جدید با قیمتی چند ده میلیونی؟ پاسخ بستگی به توان خرید خانوار در آن ماه دارد.
خرید قسطی؛ راهحل یا تعویق بحران؟
گزینه دیگر، خرید قسطی و چکی است؛ مسیری که بهویژه برای طبقه متوسط به یک راهکار رایج تبدیل شده است. اما این روش نیز عملاً به معنای انتقال فشار به آینده است. خانواری که امروز برای خرید یک یخچال یا ماشین لباسشویی وارد تعهدات چندماهه یا حتی یکساله میشود، باید بخش قابل توجهی از درآمد آینده خود را پیشاپیش هزینه کند.
در این میان، شکاف میان درآمد و هزینه بیش از پیش نمایان میشود. کارگری با حقوق حدود ۱۶ میلیون تومان، چگونه میتواند کالایی مانند یک یخچال ۴۰ تا ۶۰ میلیونی تهیه کند؟ حتی در سادهترین حالت، این خرید معادل چندین ماه کل درآمد اوست، آن هم بدون در نظر گرفتن سایر هزینههای زندگی.
برچسب ها:
نظرات کاربران
آخرین اخبار اقتصادی
