ساختوساز بتنی؛ سه برابر سازههای فولادی آب مصرف میکند
۱۱:۳۷ | ۱۴۰۴/۰۵/۳۱
بررسیهای انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سازههای فولادی نشان میدهد اختلاف قیمت سازههای فولادی با بتنی تنها ۱ تا ۱.۵ میلیون تومان در هر متر مربع است؛ رقمی کمتر از ۲ درصد بهای مسکن در تهران که با اجرای سریعتر پروژههای فولادی، عملاً جبران میشود.
به گزارش اکو آنلاین:عضو هیئت مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سازههای فولادی در گفتگوی رسانهای خود ضمن تشریح جایگاه ایران در حوزه فولاد اظهار کرد: «کشورها بر اساس مزیتها، توانمندیها و زیرساختهای موجود پیش میروند و ایران با منابع طبیعی متنوع و زیرساختهای گسترده در صنعت فولاد، امروز در ردههای برتر منطقه و جهان قرار دارد.»
دکتر کرمی راد یادآور شد: «سال گذشته کارخانجات فولادی کشور حدود ۳۰ میلیون تن فولاد خام تولید کردند که اگر فقط یک میلیون تن آن به ساخت و ساز مسکن اختصاص یابد، امکان تولید ۲۰۰ هزار واحد مسکونی در سال فراهم میشود.»
به گفته این مقام صنفی، کارخانههای سازههای فولادی که در سراسر کشور فعال هستند، ظرفیتی معادل تولید ۴ میلیون تن سازه فولادی در سال دارند، اما شرط بهرهبرداری از این ظرفیت، حرکت جدی به سمت تولید صنعتی مسکن است.
او تاکید کرد: «متأسفانه این توان بالقوه در کشور بهدرستی شناخته نشده و سیاستهای کلان نیز در جهت بهرهگیری از این حجم عظیم تولید صنعتی مسکن پیش نرفته است.»
تفاوت هزینه سازههای فولادی و بتنی کمتر از ۲ درصد است
بر اساس اعلام انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سازههای فولادی، گرچه سازههای فولادی در هر متر مربع حدود ۱ تا ۱.۵ میلیون تومان گرانتر از سازههای بتنی به نظر میرسند، اما با توجه به متوسط قیمت ۸۰ میلیون تومانی هر متر از واحدهای نوساز در تهران، این افزایش هزینه کمتر از ۲ درصد ارزش کل ساختمان را تشکیل میدهد.
کارشناسان این حوزه معتقدند سرعت بالای اجرای پروژههای فولادی مزیت مهم دیگری است که اختلاف قیمت اولیه را جبران میکند. حداقل زمان تولید و نصب سازههای فولادی، نسبت به سازههای بتنی، شش ماه کمتر است و در شرایط تورمی فعلی، این سرعت منجر به کاهش هزینههای نهایی و افزایش بازده سرمایهگذاری میشود.
تجربه زلزلههای ترکیه، بوئینزهرا، کرمانشاه و سایر نقاط در سالهای اخیر نشان داده است که سازههای فولادی به دلیل ساخت صنعتی، رعایت دقیق استانداردها و طراحی مناسب اتصالات، در برابر لرزشها و حرکات برشی زلزله که عامل اصلی فروریزش ساختمانهاست، مقاومت بیشتری دارند.
در این سازهها، متعلقات ساختمان مانند دیوارها و نماها کمتر ریزش میکنند و حتی امکان طراحی و نصب به گونهای وجود دارد که در زمان زلزله نیز سقوط نکنند. همچنین وزن متوسط هر متر مربع سازه فولادی حدود ۷۰۰ کیلوگرم است که نسبت به وزن یک تنی سازه بتنی، فشار کمتری به ساختمان وارد کرده و زمان فروریزی را به تأخیر میاندازد.
مزیتهای این سازهها تنها به مقاومت در برابر زلزله محدود نمیشود. در پروژههای شهری، ساخت یک ساختمان ۸ طبقه با سازه فولادی حداکثر سه ماه زمان میبرد، در حالی که سازه مشابه بتنی حداقل هشت ماه طول میکشد. این تفاوت، مزاحمت برای همسایگان، تردد ماشینآلات سنگین، آلودگی هوا و مشکلات کنترل کیفیت بتن را کاهش میدهد.
از نظر معماری نیز ستونهای باریکتر در سازههای فولادی فضای مفید بیشتری در اختیار طراحان و ساکنان قرار میدهد. به گفته کارشناسان، این مزایا نشان میدهد که استفاده از سازههای فولادی میتواند هم ایمنی و هم بهرهوری شهرسازی را ارتقا دهد.
در تولید سازههای بتنی، مراحل تهیه بتن در حاشیه شهرها و کارخانههای بتنسازی عمدتاً با آب شرب یا برداشت از سفرههای زیرزمینی انجام میشود. همچنین در پروژههای ساختمانی، برای عملآوری بتن از آب لولهکشی تصفیهشده استفاده میشود که هزینه بالایی برای دولت و آبفا به همراه دارد.
فعلاً استفاده از آب تصفیهشده فاضلاب در تولید بتن به دو دلیل غیرعملی است؛ نخست، هزینه سنگین انتقال این آب به کارخانهها و دوم، نگرانیهای بهداشتی ناشی از بهکارگیری آن در پروژههایی که مستقیماً محل سکونت افراد خواهند بود.
کارشناسان صنعت ساختمان تأکید میکنند سازههای فولادی نهتنها تا سه برابر کمتر آب مصرف میکنند، بلکه با مقاومت بالاتر در برابر زلزله میتوانند خطرات فروریزش را کاهش دهند. آنها پیشنهاد میدهند با ارائه مشوقهایی مانند کاهش هزینه صدور مجوز از سوی شهرداریها و تسهیلات بانکی ویژه برای پروژههای فولادی، علاوه بر تقویت ایمنی شهری، از فشار بر منابع آبی کشور نیز کاسته شود.
دکتر کرمی راد یادآور شد: «سال گذشته کارخانجات فولادی کشور حدود ۳۰ میلیون تن فولاد خام تولید کردند که اگر فقط یک میلیون تن آن به ساخت و ساز مسکن اختصاص یابد، امکان تولید ۲۰۰ هزار واحد مسکونی در سال فراهم میشود.»
به گفته این مقام صنفی، کارخانههای سازههای فولادی که در سراسر کشور فعال هستند، ظرفیتی معادل تولید ۴ میلیون تن سازه فولادی در سال دارند، اما شرط بهرهبرداری از این ظرفیت، حرکت جدی به سمت تولید صنعتی مسکن است.
او تاکید کرد: «متأسفانه این توان بالقوه در کشور بهدرستی شناخته نشده و سیاستهای کلان نیز در جهت بهرهگیری از این حجم عظیم تولید صنعتی مسکن پیش نرفته است.»
تفاوت هزینه سازههای فولادی و بتنی کمتر از ۲ درصد است
بر اساس اعلام انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سازههای فولادی، گرچه سازههای فولادی در هر متر مربع حدود ۱ تا ۱.۵ میلیون تومان گرانتر از سازههای بتنی به نظر میرسند، اما با توجه به متوسط قیمت ۸۰ میلیون تومانی هر متر از واحدهای نوساز در تهران، این افزایش هزینه کمتر از ۲ درصد ارزش کل ساختمان را تشکیل میدهد.
کارشناسان این حوزه معتقدند سرعت بالای اجرای پروژههای فولادی مزیت مهم دیگری است که اختلاف قیمت اولیه را جبران میکند. حداقل زمان تولید و نصب سازههای فولادی، نسبت به سازههای بتنی، شش ماه کمتر است و در شرایط تورمی فعلی، این سرعت منجر به کاهش هزینههای نهایی و افزایش بازده سرمایهگذاری میشود.
تجربه زلزلههای ترکیه، بوئینزهرا، کرمانشاه و سایر نقاط در سالهای اخیر نشان داده است که سازههای فولادی به دلیل ساخت صنعتی، رعایت دقیق استانداردها و طراحی مناسب اتصالات، در برابر لرزشها و حرکات برشی زلزله که عامل اصلی فروریزش ساختمانهاست، مقاومت بیشتری دارند.
در این سازهها، متعلقات ساختمان مانند دیوارها و نماها کمتر ریزش میکنند و حتی امکان طراحی و نصب به گونهای وجود دارد که در زمان زلزله نیز سقوط نکنند. همچنین وزن متوسط هر متر مربع سازه فولادی حدود ۷۰۰ کیلوگرم است که نسبت به وزن یک تنی سازه بتنی، فشار کمتری به ساختمان وارد کرده و زمان فروریزی را به تأخیر میاندازد.
مزیتهای این سازهها تنها به مقاومت در برابر زلزله محدود نمیشود. در پروژههای شهری، ساخت یک ساختمان ۸ طبقه با سازه فولادی حداکثر سه ماه زمان میبرد، در حالی که سازه مشابه بتنی حداقل هشت ماه طول میکشد. این تفاوت، مزاحمت برای همسایگان، تردد ماشینآلات سنگین، آلودگی هوا و مشکلات کنترل کیفیت بتن را کاهش میدهد.
از نظر معماری نیز ستونهای باریکتر در سازههای فولادی فضای مفید بیشتری در اختیار طراحان و ساکنان قرار میدهد. به گفته کارشناسان، این مزایا نشان میدهد که استفاده از سازههای فولادی میتواند هم ایمنی و هم بهرهوری شهرسازی را ارتقا دهد.
در تولید سازههای بتنی، مراحل تهیه بتن در حاشیه شهرها و کارخانههای بتنسازی عمدتاً با آب شرب یا برداشت از سفرههای زیرزمینی انجام میشود. همچنین در پروژههای ساختمانی، برای عملآوری بتن از آب لولهکشی تصفیهشده استفاده میشود که هزینه بالایی برای دولت و آبفا به همراه دارد.
فعلاً استفاده از آب تصفیهشده فاضلاب در تولید بتن به دو دلیل غیرعملی است؛ نخست، هزینه سنگین انتقال این آب به کارخانهها و دوم، نگرانیهای بهداشتی ناشی از بهکارگیری آن در پروژههایی که مستقیماً محل سکونت افراد خواهند بود.
کارشناسان صنعت ساختمان تأکید میکنند سازههای فولادی نهتنها تا سه برابر کمتر آب مصرف میکنند، بلکه با مقاومت بالاتر در برابر زلزله میتوانند خطرات فروریزش را کاهش دهند. آنها پیشنهاد میدهند با ارائه مشوقهایی مانند کاهش هزینه صدور مجوز از سوی شهرداریها و تسهیلات بانکی ویژه برای پروژههای فولادی، علاوه بر تقویت ایمنی شهری، از فشار بر منابع آبی کشور نیز کاسته شود.
برچسب ها:
نظرات کاربران
آخرین اخبار اقتصادی
