احمد بروغنی : الگو مثل اقتصاد آرژانتین

شاید روزی که دولت راست گرای خاویر میلی در آرژانتین بر سر کار آمد کمتر کسی گمان می برد که او بتواند منجی اقتصاد آرژانتین باشد و آن را متحول کند و این کشور را در کانون توجه اقتصاددانان برجسته جهان قرار دهد. آنگاه که او در بدو به دست گرفتن سکان دولت آرژانتین آماج حملات رسانه ها و افکار عمومی این کشور قرار گرفت، او را به سخره گرفتند، کلامش را نقض کردند و او را فاشیست خواندند.

اما به نظر می رسد خاویر میلی همان دروازهبان سال های دور به درستی درد را فهمیده بود. آنچه مسلم است رییس جمهور آرژانتین به این درک رسیده بود که جراحت های اقتصاد را جز با مولفه های علم اقتصاد و حکمرانی بر پایه عقلانیت نمی توان درمان کرد. بنابراین برخلاف اسلاف خود از رویکردهای پوپولیستی و عوام فریبانه فاصله گرفت و دست در دست اقتصاددانان  و کارشناسان خبره همان مسیری را انتخاب کرد که علم آن را تایید کرده بود.

خداحافظی با اقتصاد دستوری، تصمیم گیری در خدمت منافع ملی کشور آرژانتین، پرهیز از سیاست زدگی و ارتباط سازنده با کشورهایی مانند آمریکا و چین در غرب و شرق نه تنها به سرعت بر شاخص های اقتصادی این کشور اثر گذاشت، بلکه آرژانتین را به یکی از مقاصد سرمایه گذاران خارجی بدل ساخت. میلی سختی های ریاضت اقتصادی را به جان خرید، جراحی های بزرگ انجام داد ولی در نهایت توانست اقتصاد کشورش را به ساحل آرامش برساند.

او اکنون شرایطی را بر اقتصاد ملی آرژنتین حاکم کرده که از تصور منتقدانش نیز خارج بود. میلی ایجاد امنیت اقتصادی را به عنوان مهمترین برنامه اقتصادی خود در دستور کار قرار داده تا بر پایه آن بتواند سرمایه گذاران بزرگی از سراسر آمریکای شمالی و جنوبی و حتی جنوب شرق اسیا را به خاک کشورش کشانده و تصویری جدید از اقتصاد این کشور به منصه ظهور برساند.

آنچه بیش از هر چیز در برنامه های رئیس جمهور آرژانتین خودنمایی می کند، برقراری انظباط مالی و ایجاد فصلی جدید از نظام بودجه ریزی در اقتصاد این کشور است و در کنار آن با مجاب کردن مقامات صندوق بین المللی پول برای مدیریت بدهی های این کشور همگی نشان از درایت خاویر میلی و درک او از تعاملات داخلی و بین المللی برای سامان بخشیدن به پازل به هم ریخته اقتصاد این کشور است.

او برخلاف آنچه در تصور گروهی از منتقدانش که او را فاشیست می خواندند، با زبان عاقلانه و منطقی با مردمان کشورش از دردهای اقتصاد سخن می گوید و از انها برای التیام آن کمک می گیرد. از همین روست که توانسته است تنش های اجتماعی ناشی از بیماری اقتصاد کشورش در سالیان گذشته را به گونه ای عقلانی کنترل کند و همزمان جراحی های بزرگ اقتصادی را به سرانجام برساند.

در واقع او همانطور که دغدغه اقتصاد آرژانتین را دارد به فکر سرمایه اجتماعی کشورش نیز هست و با ارامش کم نظیری گام در راه توسعه اقتصادی، بهبود معیشت، بازگشت ارزش پول ملی، کنترل تورم و دهها برنامه تقویتی دیگر گذاشته است. از این رو می توان دوره حکمرانی او در سپهر سیاست و اقتصاد ایران را به عنوان یک مدل و الگو برای دیگر اقتصادهای درگیر با بحران در سراسر جهان قلمداد کرد. حالا او به مثابه لیونل مسی و دیگو مارادونا اسطوره های فوتبال آرژانتین که در چمن سبز و در قالب تیم ملی آرژانتین نقش آفرین بوده اند، اکنون در دایر سیاست پرچمدار این کشور شده است.