هشدار درباره هدررفت آب آشامیدنی در ساختوسازهای بتنی تهران
۲۱:۵۸ | ۱۴۰۴/۰۵/۰۶
به گزارش اکو آنلاین:نشست خبری انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سازههای فولادی ایران با موضوع بررسی ناترازی آب و نقش سازههای فولادی در مصرف بهینه آب، امروز با حضور اصحاب رسانه برگزار شد.
در این نشست، ابعاد مختلف بحران آب کشور و تاثیر استفاده از سازههای فولادی در مدیریت و بهینهسازی مصرف آب همچنین مشکلات قطعی برق و کمبود نیروی کار مورد بررسی و تبادل نظر قرار گرفت.
در ابتدای این نشست احمد کرمیراد عضو انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سازههای فولادی ایران گفت: ۹۵ درصد ساختوسازهای کشور با استفاده از سازههای بتنی انجام میشود، موضوعی که به افزایش مصرف آب در بخش ساختمانسازی دامن میزند.
وی با اشاره به میزان و کیفیت آب مصرفی در صنعت ساختوساز، اظهار کرد: در شرایطی که تهران به منابع آبی نظیر دریا یا اقیانوس دسترسی ندارد، برای تولید بتن از آبی استفاده میشود که با هزینهای اندک قابلیت تصفیه و تبدیل به آب آشامیدنی را دارد.
وی افزود: آب مصرفشده در ساخت بتن، نه تنها در فرایند اختلاط، بلکه در فرآیند عملآوری نیز باید به طور مستمر تأمین و نگهداری شود تا مقاومت نهایی سازه تضمین گردد. این روند به ویژه در سطح پروژههای شهری و کوچههای تهران به چشم میخورد، در حالی که همین میزان آب میتوانست در تأمین نیازهای شرب شهروندان مورد استفاده قرار گیرد.
مزیتهای سازههای فولادی در برابر بحران منابع
این عضو انجمن سازههای فولادی با اشاره به مزیتهای دو نوع سازه رایج در کشور گفت: از نظر علمی، هر دو سازه بتنی و فلزی گزینههای مناسبی برای ساختمانسازی هستند، اما کشورها بر اساس منافع ملی و با توجه به بحران آب، رویکردهای متفاوتی را انتخاب میکنند.
وی افزود: این پرسش مطرح است که چرا باید از آب آشامیدنی در ساخت سازههای بتنی استفاده شود؛ در حالی که ایران سرمایهگذاری قابل توجهی در صنعت فولاد انجام داده است.
وی ادامه داد: یکی از دغدغههای رایج میان فعالان حوزه ساختوساز، تفاوت قیمت بین سازههای بتنی و فلزی است. هرچند ممکن است تصور شود ساخت سازههای بتنی هزینه کمتری دارد، اما بررسیها نشان میدهد تفاوت قیمتی این دو تنها حدود یک تا یک و نیم میلیون تومان است. این رقم نیز در صورت محاسبه مزایای مستقیم و غیرمستقیم سازههای فلزی، جبران خواهد شد.
پسماند ساختمانی و بحران محیط زیست
وی همچنین اظهار داشت: در جلسات مشترک با اعضای شورای شهر تهران و سازمان نظام مهندسی، بارها بر لزوم توجه همزمان به محیط زیست و مسئله آب تأکید کردهام.
به گفته وی، نخالههای ساختمانی حاصل از سازههای بتنی ممکن است تا هزار سال در محیط باقی بمانند و به یک بحران زیستمحیطی بدل شوند، این در حالی است که قطعات فلزی به راحتی قابلیت بازیافت و استفاده مجدد دارند.
سیاستهای تشویقی؛ راهکار اصلاح الگوی ساخت
این عضو انجمن سازههای فولادی با اشاره به بحرانهای پیشرو در حوزه ساختوساز تأکید کرد: در شرایطی که نهادهایی مانند شهرداری، وزارت راه و شهرسازی و سازمان نظام مهندسی با مشکلاتی همچون کمبود منابع آب، چالشهای زیستمحیطی و افزایش حجم پسماندهای ساختمانی روبهرو هستند، ارائه سیاستهای تشویقی میتواند نقش مؤثری در تغییر روند ساختوساز ایفا کند.
وی پیشنهاد داد: اعطای امتیازاتی نظیر تسهیلات بلندمدت، کاهش هزینه صدور پروانه و ارائه مشوقهای مالی به سازندگان، رویکرد استفاده از سازههای فلزی را تقویت خواهد کرد، رویکردی که با اصول توسعه پایدار و مدیریت منابع آب همراستا است.
سازههای فولادی، ساختوساز طول عمر بالا و شهر زیستپذیر
کرمیراد تأکید کرد: گرایش به استفاده از سازههای فولادی در پروژههای عمرانی، نه تنها موجب ارتقاء کیفیت ساخت و افزایش عمر مفید ساختمانها تا بیش از یک قرن میشود، بلکه با کاهش زمان احداث و مدیریت بهتر پروژهها، نظم و بهرهوری شهری را نیز به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
وی افزود: تجربه کشورهای توسعهیافته نشان میدهد که ساختمانها معمولاً برای دورههای طولانیتر از ۷۰ تا ۱۰۰ سال مورد استفاده قرار میگیرند و در صورت نیاز صرفاً بازسازی میشوند، نه تخریب کامل. به اعتقاد وی، ترویج این رویکرد در ایران میتواند بهعنوان راهکاری عملی و پایدار، نقش مؤثری در بهبود زیستپذیری شهرها و کاهش اثرات منفی زیستمحیطی ناشی از ساختوسازهای کوتاهعمر ایفا کند.
تصمیمهای اشتباه؛ ریشه بحران آب در کشور
ابوالفضل کدخدازاده، عضو انجمن سازههای فولادی ایران در این نشست خبری با اشاره به ریشههای بحران آب در کشور بیان کرد: بحران فعلی آب حاصل سالها تصمیمگیری نادرست و مدیریت ناکارآمد در حوزههای مختلف از جمله کشاورزی، صنعت و مصرف خانگی است.
وی افزود: بر اساس آمارهای رسمی، بیش از ۹۰ درصد منابع آبی کشور در بخش کشاورزی مصرف میشود، ۷ درصد به مصارف شرب اختصاص دارد و تنها ۳ درصد در سایر حوزهها مورد استفاده قرار میگیرد.
انتقاد از راهکارهای مقطعی برای مدیریت بحران آب
وی با انتقاد از رویکرد مقطعی نسبت به حل بحران آب خاطرنشان کرد: مواجهه با این بحران صرفاً با راهکارهای کوتاهمدت و مقطعی قابل حل نیست، بلکه نیازمند تغییر رویکردهای اساسی و اصلاح سیاستهای گذشته در تمامی بخشهاست. کدخدازاده تاکید کرد: متأسفانه مسئولان زمانی به فکر مدیریت و صرفهجویی منابع آبی افتادهاند که کشور عملاً به مرز بحران رسیده است.
بحران همزمان آب و برق؛ لزوم مدیریت علمی منابع
این عضو انجمن سازههای فولادی همچنین به چالشهای گستردهتری اشاره کرد و افزود: بحران فعلی محدود به آب نیست و شبکه برق کشور نیز با مشکلات اساسی مواجه است. به گفته وی، مدیریت صحیح و برنامهریزی علمی در همه بخشها از جمله ساختمانسازی، مصرف انرژی و مدیریت منابع طبیعی باید به شکل همزمان در دستور کار قرار گیرد تا بتوان از وقوع بحرانهای آینده جلوگیری کرد.
بحران آب و نیاز به مدیریت منافع ملی
علیرضا زریننژاد، عضو انجمن سازههای فولادی ایران، در نشست خبری امروز با تاکید بر اهمیت بحران آب در کشور اظهار داشت: مسئله آب به یکی از جدیترین چالشهای ایران تبدیل شده و باید با برنامهریزی دقیق، حداقل منافع ملی موجود به درستی مدیریت شود تا پیامدهای این بحران کاهش یابد.
مصرف بالای آب در ساختوسازهای بتنی
وی در ادامه به نقش صنعت ساختمان در تشدید بحران آب اشاره کرد و افزود: ساخت سازههای بتنی همواره نیازمند مصرف آب بسیاری بوده است، در حالی که سازههای فولادی از این منظر بسیار بهینهتر هستند. زریننژاد خاطرنشان کرد: اگر چه توجه به سازههای فلزی در مقایسه با بتنی کمتر بوده، اما واقعیت این است که میزان آب مصرفی در پروژههای بتنی چند برابر بیشتر است؛ موضوعی که در شرایط فعلی کمآبی کشور اهمیت دوچندان دارد.
قطعی مکرر برق؛ مانع توسعه صنایع
این عضو انجمن به بحران برق نیز اشاره کرد و گفت: مشکل کمبود و قطعی برق در شهرکهای صنعتی کشور به یکی دیگر از موانع جدی تولید و توسعه تبدیل شده است. وی تصریح کرد: اغلب شهرکهای صنعتی با قطعی یکروز در میان برق مواجهاند و این موضوع ضربه سنگینی به صنایع مختلف، از جمله صنعت سازههای فولادی وارد کرده است.
بحران نیروی کار با خروج کارگران افغان
زریننژاد همچنین از تشدید مشکلات حوزه نیروی انسانی سخن گفت و یادآور شد: در ماههای اخیر با مهاجرت و خروج تعداد زیادی از کارگران افغان، مشکلات کمبود نیروی کار متخصص در بسیاری از پروژههای عمرانی و صنعتی کشور افزایش یافته و ساخت وسازها با چالشهای تازهای روبهرو شدهاند.
