وحشت دولت آلمان از بی میلی سرمایه گذاران
۰۸:۱۲ | ۱۴۰۳/۱۱/۲۷
کلمنس فویست، رییس موسسه تحقیقات اقتصادی ایفو در مونیخ، هفته گذشته به خبرنگاران حاضر در برلین گفت که «به نظر میرسد که سیاستمداران آلمانی از رایدهندهها میترسند.» او با اشاره به وضعیت سخاوتمندانه رفاهی دولت گفت: «چالشها و مشکلات پیش رو مسئله نیستند، بلکه ظاهرا دغدغه اصلی، توزیع هدایا و پاداشهای مختلف {به رایدهندگان} است.»
به گزارش اکو آنلاین:آلمان به عنوان بزرگترین اقتصاد اروپا، دو سال گذشته را به طور رسمی در وضعیت رکورد پشت سر گذاشته و موسسه آمار ملی آن نیز تایید کرد که در سال ۲۰۲۴، رشد اقتصادی به میزان ۰.۲٪ کاهش یافته است. ضعف آلمان برای بقیه اروپا و به خصوص کشورهای مرکزی و شرقی اروپا که به صنایع آلمانی برای کار و سرمایهگذاری اعتماد دارند و وابسته هستند، بسیاری از نگرانیها را به دنبال دارد.
فویست میگوید با این که وضعیت و مشکلات اقتصاد در میان دغدغههای اصلی رایدهندگان آلمانی در انتخابات پیش رو در فوریه قرار دارد، احزاب اصلی کشور هنوز راهکارهای کاربردی و معناداری ارائه نکردهاند.
در هنگام ارائه بیانیه انتخاباتی خود برای انتخابات فوریه، سوسیال دموکراتهای صدر اعظم اولاف شولتز خواستار کاهش مالیات بر ارزش افزوده (VAT) بر غذا از ۷٪ به ۵٪ شدند، در حالی که حزب محافظهکار اپوزیسیون یعنی CDU/CSU خواستار انگیزههای مالیاتی بیشتر برای اضافهکاری پرداخت شده بود.
فویست گفت: هر دو اقدام بیشتر شبیه به یک چسب زخم موقت و پوسیده برای عوامل ساختاری است که موجب رکورد اقتصاد آلمان شده است. او راهکار اول را به «هدر دادن پول مالیاتدهندگان» توصیف کرد و معتقد است که راهکار حزب مخالف نیز «کمکی به بازار کار نخواهد کرد.» فویست با اشاره به چالشهای بازار کار، سرمایهگذاری ضعیف و تمرکز تلاشهای نوآورانه روی حوزههای اشتباه، تاکید کرد که «مشکلات واقعی به اندازه کافی مورد توجه قرار نمیگیرند.»
فویست معتقد است که به دلیل بسته رفاهی دولت، «کار کردن در آلمان، ارزش چندانی ندارد.» او با مثالی از یک خانواده در مونیخ با مجموع درآمد ناخالص ماهانه ۳ هزار یورو، نظر خود را تشریح کرد. اگر چنین خانوادهای بخواهد از طریق کار بیشتر، درآمد ناخالص خود را به ۵ هزار یورو افزایش دهد، درآمد خالص آنها به اندازه فقط ۳۲ یورو افزایش خواهد یافت.
این امر نه تنها به دلیل مالیاتها و مشارکتهای اجتماعی بالاتر، بلکه به دلیل کاهش پرداختهای انتقالی مانند کمک هزینه مسکن با افزایش درآمد رخ میدهد.
فویست میگوید: «شما میتوانید با بهبود تعامل بین مزایای اجتماعی اوضاع را کمی بهبود دهید، اما در نهایت اگر میخواهید اشتغال را افزایش دهید، باید مزایای اجتماعی را کاهش دهید.»
آلمان مقصد جذابی برای سرمایهگذاری نیست
در این میان، سرمایهگذاری خصوصی ۱۰٪ پایینتر از سطح سال ۲۰۱۹ است. به عقیده فویست، شرکتها جذابیتی برای سرمایهگذاری در آلمان نمیبینند. راهحل پیشنهادی حزب CDU/CSU این است که نرخ مالیات شرکتها را از ۳۰٪ به ۲۵٪ کاهش دهند در حالی که حزب SPD و سبزها خواستار یک پاداش مالیاتی خاص برای سرمایهگذاریها در آلمان هستند. در این مورد، تفاوت بین بیانیههای هر دو حزب، کمتر از چیزی است که در ظاهر به نظر میرسد. در واقع فویست درباره این موضوع نیز معتقد است که راهحلهای هر دو حزب چندان موثر نخواهد بود.
حتی بدتر از این، سرمایهگذاریها اغلب بر روی بخشهای کمتر نوآورانه متمرکز میشوند. اروپا در یک «دام فناوری میانی» گیر کرده است: به این معنی که بخش زیادی از تحقیق و توسعه (R&D) آن در بخشهایی مانند صنعت خودروسازی، ماشینآلات و صنعت شیمیایی انجام میشود. البته منظور از دام فناوری چیست؟ فویست میگوید اکثر این صنایع که قلب پایه صنعتی آلمان را تشکیل میدهند، «رشد چشمگیری ندارند چون نوآوری فوقالعاده و راهگشایی در آنها رخ نمیدهد.» این در حالی است که در بخشهای فناوری پیشرفته، اروپا از ایالات متحده به طرز معناداری عقب مانده است.
فویست در ادامه گفت: «یک استارتاپ متوسط مانند پالانتیر (توسعهدهنده نرمافزار) از ایالات متحده را در نظر بگیرید.ارزش بازار پالانتیر بالاتر از ارزش بازار کل صنعت خودروسازی آلمان است. این به شما نشان میدهد که رابطه و ابعاد کارهای حوزه فناوری در مقایسه با آلمان چگونه است.
اقتصاد آلمان با چالشهای متعددی مواجه است که نیازمند راهحلهای پایدار و نوآورانه است. با وجود نگرانیهای عمده رایدهندگان آلمانی در مورد وضعیت اقتصادی، احزاب اصلی نتوانستهاند راهحلهای کارآمدی ارائه دهند که بتواند رشد پایدار را تضمین کند. ابزارهای سیاستی پیشنهاد شده، مانند کاهش مالیات و پاداشهای مالیاتی، بیشتر به عنوان راهکارهای کوتاهمدت به نظر میرسند و به مشکلات ساختاری عمیقتر اقتصاد آلمان نمیپردازند.
ضعف در سرمایهگذاری خصوصی و تمرکز بر بخشهای سنتی حوزه فناوری که پتانسیل رشد چندانی ندارند، اقتصاد آلمان را در موقعیت آسیبپذیری قرار داده است. سیاستگذاران باید به طور جدی به مسائلی همچون بازار کار، سرمایهگذاریهای نوآورانه و حمایت از بخشهای پیشرفته فناوری توجه کنند تا از افت بیشتر جلوگیری شود و رشد پایدار را تحقق بخشند.
