احمد بروغنی :فرار مالیاتی چگونه از بین می رود؟

به گزارش اکو آنلاین، در این کمپین تبلیغاتی از اظهار کنندگان مالیاتی این سوال پرسیده می شود که  دوست دارید مالیات پرداختی شما در چه بخش هایی از نیازهای اساسی شهرها و روستاهای کشور هزینه شود؟ شاید در گام نخست این کمپین از دید برخی ناظران شعاری و یا غیرواقعی تلقی شود، اما به نظر می رسد در یک ساز و کار درست می توان به این ایده ارزشمند جامه عمل پوشاند و مالیات پرداختی مودیان را در توسعه بسیاری از زیربناها و امکانات عمومی هزینه کرد.

اگرچه هنوز بخش های زیادی از جامعه یا عبارتی اکثریت مودیان مالیاتی نسبت به پرداخت مالیات دچار نوعی خطای شناختی و یا تعمیم افراطی هستند و همواره برای انجام تکالیف خود حالت تدافعی دارند، از روی بی میلی و از سر اجبار مبادرت به این کار می کنند و یا در شکلی بدتر این نحوه مالیات ستانی را اجحاف در حق خود می دانند، به به نظر می رسد این رویکرد جدید می تواند در دراز مدت اثرات مطلوبی بر جای بگذارد.

این در حالی است که بسیاری از آنها بر این عقیده اند، در شرایطی که بسیاری از مودیان بزرگ و یا گروهی از افراد جامعه که منابع درآمدی بسیار هنگفت دارند و همواره در خصوص فرار مالیاتی و یا کم اظهاری آنها شبهاتی وجود دارد، چرا تیغ مالیات ستانی دولت از گروههای کم درآمد تر برنده تر است؟

گر چه سازوکارهای اخذ مالیات و مقابله با هر گونه فرار مالیاتی روز به روز در اقتصاد ایران قوی تر می‌شود، اما قطع به یقیق ارتقای «فرهنگ مالیاتی» در سطح جامعه یه راه حل کارگشا و بلند مدت برای ایجاد حس وظیفه شناسی در سطح شهروندان و اصناف خواهد بود.با این حال برای ترویج هر چه بهتر و تحقق این شعار نکات بسیار مهمی وجود دارد که می تواند دولت را در پیاده سازی هرچه بهتر اهداف این کمپین یاری دهد.

 ۱-ما مالیات می‌دهیم تا محیط زندگی و محیط کسب و‌کارمان بهبود پیدا کند و در این ماجرا اگر تاکنون ضعف ها یا انحرافاتی وجود داشته به دلیل نبود ساز و کار نظارتی و اطلاع رسانی دقیق و به موقع بوده و به همین دلیل باورمندی عمومی را تنزل داده است.

 ۲- قطعا برای کسی که به عنوان یک شهروند قانون‌مدار تکالیف مالیاتی خود را دقیق و به موقع انجام می‌دهد، دیدن افرادی که فرار مالیاتی و یا حتی کم‌اظهاری را فتح‌الفتوحی برای خود قلمداد می‌کنند، ناراحت کننده و نماد بی‌عدالتی است. پس دولت ها می بایست به گونه ای عمل کنند تا فرار مالیاتی به پایین ترین سطح ممکن تقلیل یابد.

 ۳- ادارات امور مالیاتی در تمام شهرستانها می بایست به صورت کاملا شفاف شفاف درآمد مالیاتی شهرستان را اعلام کنند تا بر اساس آن روحیه مطالبه گری مردم درباره اینکه «مالیات من کجا هزینه شد؟» افزایش یابد و رغبت آنها برای ایفای تعهدات در دوره های آتی بالاتر رود.

 ۴-فرمانداری‌ها اولویت‌ها و ضرورت‌های هزینه‌کرد از محل درآمدهای مالیاتی را مرتب اطلاع رسانی و اعلام کنند. به عنوان مثال اگر یک شهرستان در بخش امکانات و خدمات درمانی و یا راههای روستایی و بین شهری با مشکلاتی روبرو است، نتایج هزینه کردن ها به درستی و دقیق برای مردم تشریح شود تا نتایج «فرهنگ مالیاتی برای آنها ملموس تر باشد.

 ۵- انتخاب پیمانکاران و مجریانی که قرار است این پروژه ها را از محل درآمدهای مالیاتی اجرا کنند، به صورت شفاف و در یک اتاق شیشه‌ای صورت گیرد تا همه مالیات دهندگان روند کار را ببینند و شک و شبهه ای برای آنان باقی نماند.

 ۶-تردیدی نیست که توسعه زیرساخت‌ها و بهبود محیط زندگی و کسب و کار بر پایه درآمدهای مالیاتی و به واسطه وظیفه‌شناسی مودیان، وجدان عمومی را بیدار می‌کند و نوعی حرکت فرهنگی در راستای ایفای تکالیف مالیاتی برای تمام شهروندان است.

 ۷- در چنین شرایطی از این پس فرار مالیاتی باید به عنوان یک رفتار زشت، زننده و خلاف اخلاق عمومی در بین شهروندان و اصناف قلمداد و ترویج شود و گرنه پس از مدتی اعتراض و نارضایتی مالیات دهندگان وظیفه شناس را در پی خواهد داشت.

 ۸- ناگفته پیداست که ظرف مدت کوتاهی این نتیجه حاصل خواهد شد که بر پایه فرهنگ مالیاتی صحیح و کارآمد، چهره شهر دگرگون خواهد شد و اگر هم کسی مالیاتی پرداخت می‌کند آن را اجحاف در حق خود نخواهد دانست و آثار و نتایج آن در تمام شئونات زندگی شهروندان از جمله خدمات درمانی، عمرانی، آموزشی، رفاهی ، علمی و دیگر حوزه‌ها پدیدار خواهد شد.