تاثیر عملکرد چهار بانک مرکزی بر اقتصاد جهانی
۱۲:۲۰ | ۱۳۹۵/۰۶/۲۹
بانکداری24: چهار بانک مرکزی قدرتمند دنیا از زمان شروع بحران اقتصادی تا به حال، بیش از 9 تریلیون دلار به اقتصاد دنیا تزریق کردهاند. بهبود سرعت رشد و توسعه، تورم و بیکاری از اهداف اولیه آنها بود.
به گزارش بانکداری24، این رقم هنگفت برابر با ارزش تمام خدمات و کالاهایی است که در یک بازه زمانی شش ماهه، در ایالات متحده تولید میشوند.
بانکهای مرکزی همزمان با رکود اقتصادی دنیا، شروع به تولید چندین و چند برابر بیشتر پول نقد کردند. نقشه آنها ساده بود: تزریق پول بیشتر به سیستم، بانکهای تجاری را به وام و قرض دادن پول ترغیب میکند و این موضوع به انجام تجارتهای بیشتر و در نهایت، رد و بدل شدن بیشتر پول منجر خواهد شد.
اگر اقتصاد دنیا در وضعیت معمولی به سر میبرد، کافی بود بانکهای مرکزی نرخ سودشان را کمی قطع کنند تا دیگر بانکها به وامدهی ترغیب شوند اما فعلا که نرخ سودهای بسیار پایین و در بعضی موارد حتی منفی وجود دارند، این راهحل کافی نیست. به همین خاطر، آنها به سراغ داروی قویتری رفتند و با خرید اوراق قرضه، بازارهای جهانی را با پول جدید غرق کردند. صاحبنظران دنیای بانکداری و متخصصین اقتصادی دنیا البته شک دارند که چنین برنامهای منجر به بهبود وضعیت اقتصادی دنیا شود.
مایکل پیرس، اقتصاددان موسسه تحقیقات اقتصادی Capital Economics در این رابطه گفت: اگر شما گروهی از متخصصین اقتصادی دنیا در سال 2008 را به زمان حال و امروز میآوردید و بهشان میگفتید که بانکهای مرکزی تا به حال سهام و اوراق قرضه به ارزش بیش از 9 تریلیون دلار خریدهاند و قصد دارند که حتی پول بیشتری به بازارها تزریق کنند، مطمئنا هیچکدام از آنها حرفتان را باور نمیکردند!
او درباره تاثیرات چنین عملکردی افزود: مهمترین و اولین تاثیراتی که چنین اقداماتی داشته، نرخهای سود پایین در دراز مدت و افزایش ارزش حقوق صاحبان سهام است. اما اصلا نمیتوان ادعا کرد که تزریق پول، آن هم به این شکل هنگفت و سهمگین، منجر به رشد وضعیت اقتصادی یا بهبود تورم شده است.
ایالات متحده با تزریق 3.9 میلیارد دلار، در صدر لیست قرار دارد. بعد از آن ژاپن و بانک مرکزی اروپا (ECB)، به ترتیب با 2.9 تریلیون دلار و 2 تریلیون دلار در رتبههای دوم و سوم هستند. بریتانیا نیز با 580 میلیارد دلار در انتهای لیست است.
ایالات متحده که بانک مرکزی آن با نام The Fed (مخفف Federal Reserve) شناخته میشود، از نوامبر 2008 که اقتصاد دنیا در حال فروپاشی بود، در سه مرحله شروع به خرید اوراق قرضه کرد و این کار را تا اکتبر 2014 ادامه داد.
بانک انگلستان نیز با خرید سه مرحلهای 375 میلیون پوند (500 میلیارد دلار) سهام در مارس 2009، به آمریکا پیوست. آنها دوباره کار مشابهی را در آگوست گذشته و پس از برگزاری همهپرسی برای خروج از اتحادیه اروپا، انجام دادند. نتیجه این همهپرسی ضربه سهمگینی به وضعیت اقتصادی انگلستان زده بود.
بانک ژاپن اما خیلی پیشتر از دو بانک دیگر وارد این برنامه شد. آنها بین سالهای 2001 تا 2006 برای مقابله با تورم منفی و در واقع تورمزدایی، شروع به خرید اوراق قرضه کرده بودند. البته آنها این کار را بعد از رکود اقتصادی دنیا، با جدیت بیشتری انجام دادند. بانک ژاپن در آپریل 2013 تا به حال، بیش از 2.5 تریلیون سهام و اوراق قرضه خریده است.
بانک مرکزی اروپا (ECB) دیرتر از بقیه وارد بازی شد. آنها برنامه خود را در مارچ 2015 شروع کردند و قصد دارند که تا مارچ 2017، بیش از 1.7 تریلیون یورو (2 تریلیون دلار) سهام یا اوراق قرضه بخرند. آنها اخیرا اعلام کردند که اگر بعد از سال 2017، باز هم نیاز به چنین کاری حس شود، ممکن است حتی ارقام بالاتری را هم به بازارهای جهانی تزریق کنند!
بانکهای مرکزی همزمان با رکود اقتصادی دنیا، شروع به تولید چندین و چند برابر بیشتر پول نقد کردند. نقشه آنها ساده بود: تزریق پول بیشتر به سیستم، بانکهای تجاری را به وام و قرض دادن پول ترغیب میکند و این موضوع به انجام تجارتهای بیشتر و در نهایت، رد و بدل شدن بیشتر پول منجر خواهد شد.
اگر اقتصاد دنیا در وضعیت معمولی به سر میبرد، کافی بود بانکهای مرکزی نرخ سودشان را کمی قطع کنند تا دیگر بانکها به وامدهی ترغیب شوند اما فعلا که نرخ سودهای بسیار پایین و در بعضی موارد حتی منفی وجود دارند، این راهحل کافی نیست. به همین خاطر، آنها به سراغ داروی قویتری رفتند و با خرید اوراق قرضه، بازارهای جهانی را با پول جدید غرق کردند. صاحبنظران دنیای بانکداری و متخصصین اقتصادی دنیا البته شک دارند که چنین برنامهای منجر به بهبود وضعیت اقتصادی دنیا شود.
مایکل پیرس، اقتصاددان موسسه تحقیقات اقتصادی Capital Economics در این رابطه گفت: اگر شما گروهی از متخصصین اقتصادی دنیا در سال 2008 را به زمان حال و امروز میآوردید و بهشان میگفتید که بانکهای مرکزی تا به حال سهام و اوراق قرضه به ارزش بیش از 9 تریلیون دلار خریدهاند و قصد دارند که حتی پول بیشتری به بازارها تزریق کنند، مطمئنا هیچکدام از آنها حرفتان را باور نمیکردند!
او درباره تاثیرات چنین عملکردی افزود: مهمترین و اولین تاثیراتی که چنین اقداماتی داشته، نرخهای سود پایین در دراز مدت و افزایش ارزش حقوق صاحبان سهام است. اما اصلا نمیتوان ادعا کرد که تزریق پول، آن هم به این شکل هنگفت و سهمگین، منجر به رشد وضعیت اقتصادی یا بهبود تورم شده است.
ایالات متحده با تزریق 3.9 میلیارد دلار، در صدر لیست قرار دارد. بعد از آن ژاپن و بانک مرکزی اروپا (ECB)، به ترتیب با 2.9 تریلیون دلار و 2 تریلیون دلار در رتبههای دوم و سوم هستند. بریتانیا نیز با 580 میلیارد دلار در انتهای لیست است.
ایالات متحده که بانک مرکزی آن با نام The Fed (مخفف Federal Reserve) شناخته میشود، از نوامبر 2008 که اقتصاد دنیا در حال فروپاشی بود، در سه مرحله شروع به خرید اوراق قرضه کرد و این کار را تا اکتبر 2014 ادامه داد.
بانک انگلستان نیز با خرید سه مرحلهای 375 میلیون پوند (500 میلیارد دلار) سهام در مارس 2009، به آمریکا پیوست. آنها دوباره کار مشابهی را در آگوست گذشته و پس از برگزاری همهپرسی برای خروج از اتحادیه اروپا، انجام دادند. نتیجه این همهپرسی ضربه سهمگینی به وضعیت اقتصادی انگلستان زده بود.
بانک ژاپن اما خیلی پیشتر از دو بانک دیگر وارد این برنامه شد. آنها بین سالهای 2001 تا 2006 برای مقابله با تورم منفی و در واقع تورمزدایی، شروع به خرید اوراق قرضه کرده بودند. البته آنها این کار را بعد از رکود اقتصادی دنیا، با جدیت بیشتری انجام دادند. بانک ژاپن در آپریل 2013 تا به حال، بیش از 2.5 تریلیون سهام و اوراق قرضه خریده است.
بانک مرکزی اروپا (ECB) دیرتر از بقیه وارد بازی شد. آنها برنامه خود را در مارچ 2015 شروع کردند و قصد دارند که تا مارچ 2017، بیش از 1.7 تریلیون یورو (2 تریلیون دلار) سهام یا اوراق قرضه بخرند. آنها اخیرا اعلام کردند که اگر بعد از سال 2017، باز هم نیاز به چنین کاری حس شود، ممکن است حتی ارقام بالاتری را هم به بازارهای جهانی تزریق کنند!
نظرات کاربران
آخرین اخبار اقتصادی
